ویژگیهای آموزشی رادیو تلویزیون
ساعت ٧:۱۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٠ آبان ،۱۳٩٥  کلمات کلیدی: تکنولوژی آموزشی ، رادیو و تلویزیون

ویژگیهای آموزشی رادیو تلویزیون

 

یونسکو چهار ویژگى عمده نیز براى برنامه‌هاى آموزشى رادیو تلویزیون قائل شده است که عبارتند از:


یونسکو چهار ویژگى عمده نیز براى برنامه‌هاى آموزشى رادیو تلویزیون قائل شده است که عبارتند از:

 

۱. برنامه‌ها به‌صورت مجموعهٔ متوالى است تا به یادگیرى تزایدى کمک کند.

 

۲. طراحى و برنامه‌ریزى آنها مشخصاً با کمک مشاوران آموزشى صورت مى‌گیرد.

 

۳. این برنامه‌ها معمولاً با دیگر انواع مواد آموزشى همچون متون درسى و راهنماى مطالعاتى همراه است.

 

۴. استفاده از این برنامه‌ها توسط معلم و شاگرد به نوعى مورد ارزیابى قرار مى‌گیرد.

 

بدین ترتیب، رادیو - تلویزیون، به شکل گسترده‌اى عموم مردم و سراسر زندگى آنها را در بر مى‌گیرد. رادیو و تلویزیون مى‌تواند در کنار برنامه‌هاى درسی، برنامه‌هائى نیز براى ارتقاء سطح دانستنى‌ها و معلومات عموم و اعتلاء سطح دانش فنى و مهارت قشرهاى معینى از جامعه و تشویق ذوق هنرى آنها تهیه و پخش کند که همان نقش و رسالت فرهنگى این دو رسانه است. رادیو - تلویزیون آموزشی، امروزه شامل هر دو بخش درسى و فرهنگى است؛ عموم مردم را چه در قالب برنامه‌هاى درسى و چه به‌صورت برنامه‌هاى سرگرم‌کننده در نظر دارد و آموزش مى‌دهد و به اعتبار همین هدف اصلى خود (آموزش)، از رادیو - تلویزیون تجارتى متمایز مى‌شود. مارشال مک‌لوهان در مورد تلویزیون آموزشى چنین مى‌گوید: 'اهمیت نقش آموزشى تلویزیون، هنگامى آشکار مى‌شود که مى‌بینیم کودکى سه ساله مى‌تواند در کنار پدر و پدربزرگ خود، کنفرانس مطبوعاتى رئیس جمهور را به آسانى تماشا کند.

 

از آنجا که تصاویر تلویزیونی، مشارکت فراوانى را مى‌طلبد، مى‌تواند نقش چشمگیرى در امر آموزش داشته باشد. این احتمال وجود دارد که در آینده‌اى نه چندان دور، هرکلاس درسى مجهز به یک دستگاه تلویزیون شود. اگرچه در پاره‌اى موارد چنین اتفاقى افتاده است و تلویزیون توانسته است تخیلات و ذهنیت ما و حتى سلیقه‌هاى ما را دگرگون کند. این تغییرات، تنها به حوزهٔ آموزش محدود نیست، بلکه بر خط تولید اتومبیل‌ها نیز تأثیر دارد. در واقع، پس از اختراع تلویزیون، دیگر براى یادگیرى زبان کسى تنها به کتاب آموزش زبان بسنده نمى‌کند؛ بلکه همگان بر این باور هستند که باید زبان را شنید و حرف زد و این باور نوین است که سبب پیدائى سریع برنامه‌هاى مختلف با اسلوب‌هاى جدید شده است' .

 

 

 

بنابراین، استفاده از رادیو - تلویزیون در امر آموزش، در هر جامعه‌اى به دلیل تفاوت‌هاى فرهنگى اقتصادى و اجتماعى مستلزم پژوهش‌هاى بنیادى و اجراء برنامه‌هاى خاصى است. زیرا امکانات و نوآورى‌هاى تکنولوژیک، تنها هنگامى مى‌تواند در یک نظام آموزشى مؤثر واقع شود که پاسخگوى نیازهاى واقعى آن جامعه باشد.

 

بدین ترتیب، مى‌توان نقش رادیو و تلویزیون را در امر آموزش به گونهٔ زیر خلاصه کرد:

 

۱. رادیو - تلویزیون مى‌تواند دنیاى خارج را به داخل کلاس آورده و علائق دانش‌آموزان را براى یادگیرى برانگیزد و قدرت تصور آنان را تحریک کند.

 

۲. رادیو - تلویزیون مى‌تواند براى تسهیل امر یادگیری، با توجه به مشخص بودن هر برنامه، اطلاعات کلى و موجزى را دربارهٔ آنها به‌دست دهد.

 

۳. تلویزیون مى‌تواند زندگى روزانهٔ کودکان را به‌صورت نمایشى درآورد که در آن کودکان بتوانند دربارهٔ رویدادهاى روزانه خود به بحث بپردازند.

 

۴. رادیو - تلویزیون مى‌تواند با تهیهٔ برنامه‌هاى آموزشی، مواد درسى خود را با برنامه‌هاى مدارس تطبیق دهد و همکارى مدیران و معلمان را جلب کند و ضمناً توضیح دهد که رادیو - تلویزیون یک وسیلهٔ کمک آموزشى است و به هیچ‌وجه قصد خارج کردن معلم را از صحنه ندارد.

 

۵. رادیو - تلویزیون برخلاف مدرسه که تنها مى‌تواند قشر خاصى از انسان‌ها را آن هم به تعداد اندک و در زمان و ساعاتى محدود، زیر پوشش خود بگیرد، همه انسان‌ها را در تمامى ساعات شبانه‌روز در اختیار خویش داشته باشد.

 

۶. رادیو - تلویزیون برخلاف مدرسه که صرفاً سال‌هاى محدودى از حیات فرد را در بر مى‌گیرد، مى‌تواند تمامى عمر افراد را تحت پوشش آموزشى خود قرار دهد.